Anasayfa > edebiyat, randomness > 1764 – Bir Emily Dickinson Şiiri

1764 – Bir Emily Dickinson Şiiri

Sevdiğim şairlerdendir, Emily Dickinson. “Fiyakalı” sözler yoktur şiirlerinde. Yalın, doğal bir tonu vardır, her yazdığının ve içtenlikle seslenir okuyucusuna. İşte şimdi bir örneğiyle tanıştırmak istiyorum sizi. Tam da bahara girerken, doğa aşığı Emily Dickinson‘dan insan ilişkilerine dair acı tatlı mısralar..

(1764)

En hüzünlü ses en tatlı ses
En çılgın ses büyüyen, –
Kuşların sesidir baharda,
Gece hoş bir tat bırakıp giderken.

Mart’la Nisan arasındaki çizgi-
O büyük sihirli sınır
Ötesinde Yaz, nefes alsa duyulur
Yakınlıkta, kararsızlıklar yaşamaktadır.

Bir zamanlar bizimle eyleşen
Dostları hatırlatır bir bir,
Ki ayrılığın kara büyüsüyle büyüyen
Hasretleri artık insafsızca derindir.

Yasını tuttuğumuz ne varsa
Hatıra gelir yeniden,
Ötmesin isteriz kuşlar
Sussun isteriz bu siren.

Bir kulak deşebilir bir kalbi
Bir mızrak kadar kıvrak,
Keşke kalbe bu kadar tehlikeli
Bir şekilde yakın olmasaydı kulak.

Emily Dickinson

  1. Henüz yorum yapılmamış.
  1. No trackbacks yet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: